![UBS BANK](https://kifisiapress.info/wp-content/uploads/2024/07/UBS-BANK.jpg)
Πριν μερικές μέρες και η γνωστή ελβετική τράπεζα UBS ανακοίνωσε τα αποτελέσματα ερευνών της, για την περίοδο 2010-2024, σχετικά με την οικονομία μας.
Αυτά επιβεβαιώνουν τα ήδη γνωστά και χιλιοειπωμένα, από πλήθος οικονομολόγων. Ότι, δηλαδή, στην Ελλάδα, δεν υπήρξε ίχνος ανάπτυξης τα τελευταία 15 χρόνια, αλλά αντιθέτως τραγικών διαστάσεων Οικονομική καταστροφή.
Έκρουσα αναρίθμητες φορές τον κώδωνα του κινδύνου, στο διάστημα των τελευταίων αυτών ετών, και δεν ήμουν σίγουρα η μόνη. Επέμενα, με την ελπίδα ότι η υπαρξιακή αυτή απειλή θα είχε επιτέλους αναγνωριστεί, ως το υπ’ αριθμόν 1 πρόβλημα της χώρας μας.
Όμως, αντ’ αυτής, οι Κυβερνήσεις μας των τελευταίων 15 ετών προτίμησαν να κρύβουν το σκιάχτρο κάτω από το χαλί. Και όχι μόνο, αλλά και στη θέση του να προβάλουν δήθεν αναπτυξιακά επιτεύγματα, και δήθεν Ευρωπαϊκές πρωτιές.
Θα ήταν, φυσικά, άκρως επιπόλαιη η υπόθεση ότι οι κυβερνητικοί μας, της επίμαχης αυτής περιόδου, δεν ήταν και δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν την πραγματικότητα. Συνεπώς, το πρόβλημα οφείλει να αναζητηθεί προς εντελώς άλλη κατεύθυνση.
Ιδιαίτερα, και αν συνυπολογιστεί το γεγονός, ότι κατά το συνέδριο της Καθημερινής, για τα 50 χρόνια της μεταπολίτευσης, ήταν σαφής ο σεβασμός κάποιας μορφής omerta, που απαγόρευε συζήτηση γύρω από τα Μνημόνια και ιδίως γύρω από τις συνέπειές τους.
Να προσθέσω, ακόμη, ότι επικράτησε η ίδια αυτή υπόνοια περί ύπαρξης νόμου σιωπής, και στη σύναξη, στο Πολεμικό Μουσείο, παρότι οι δύο πρώην Πρωθυπουργοί δεν τσιγκουνεύτηκαν την έντονη κριτική τους, εναντίον της πολιτικής της ΝΔ.
Που σημαίνει ότι τα Μνημόνια εκλαμβάνονται, από όλα τα Πολιτικά μήκη και πλάτη αυτής της χώρας ως θέμα, που δεν επιτρέπεται να συζητηθεί και κυρίως που οι συνθήκες του δεν αναθεωρούνται, έστω και αν αυτό σημαίνει (που σίγουρα σημαίνει) καταστροφή της Ελλάδας.
Έτσι εξηγείται το γεγονός ότι το σύνολο των πολιτικών, αυτής της επίμαχης περιόδου, αδιαφόρησε για τις ευκαιρίες αναθεώρησης των εγκληματικού περιεχομένου Μνημονίων (και δεν εννοώ, φυσικά, τη δέσμευσή μας να πληρώσουμε τα χρέη μας, αλλά τους απαράδεκτους όρους πληρωμής του).
Έτσι ερμηνεύεται, και το ότι οι υπεύθυνοι αυτής της εθνικής τραγωδίας, δεν κατηγορούν ο ένας τον άλλον για ενδοτισμό. Που σημαίνει, ότι δεσμεύονται από την ύπαρξη σιωπηρής συμφωνίας που επιτρέπει την κριτική μεμονωμένων δεδομένων, τα οποία παρότι απορρέουν από τα Μνημόνια, προβάλλονται, ωστόσο με αποσπασματικό τρόπο, έτσι που να επιδέχονται την πρόταση οριακών βελτιώσεων χωρίς ουσία.
Η συνέχεια στην ΠΗΓΗ…………