Με αφορμή την Πρόταση για Αναθεώρηση του Συντάγματος, με την βοήθεια του ΑΙ για την συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με το περιεχόμενο του Συντάγματος άλλων χωρών, δημιούργησα κάποιες προτάσεις που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση για έναν γόνιμο διάλογο γύρω από το μέλλον της ελληνικής δημοκρατίας.
Στόχος μου είναι η δημιουργία ενός πλαισίου που θέτει τον πολίτη στο επίκεντρο, εγγυάται τη διαφάνεια και βάζει οριστικό τέλος στις παθογένειες του παρελθόντος.
- Τέλος στην Πολιτική “Αιωνιότητα”. Όριο θητειών
Η εξουσία δεν πρέπει να είναι επάγγελμα. Για να ανανεώνεται το πολιτικό οξυγόνο και σκέψη της χώρας, προτείνω:
– Ανώτατο όριο θητειών: Θέσπιση ορίου δύο θητειών για το αξίωμα του Πρωθυπουργού και τριών θητειών για Βουλευτές και Δημάρχους.
– Πραγματική διάκριση εξουσιών: Υιοθέτηση του ασυμβίβαστου μεταξύ υπουργικού και βουλευτικού αξιώματος (γαλλικό μοντέλο). Όποιος αναλαμβάνει υπουργείο, παραιτείται από τη βουλευτική έδρα.
- Πραγματική ευθύνη πολιτικών: Ισότητα ενώπιον του Νόμου.
Το αίσθημα αδικίας πηγάζει από την προνομιακή μεταχείριση των πολιτικών. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί με την πλήρη αναμόρφωση του Άρθρου 86:
-Κατάργηση της Ειδικής Παραγραφής: Τα αδικήματα των υπουργών να παραγράφονται στον ίδιο χρόνο που ισχύει για κάθε πολίτη.
-Δικαιοσύνη χωρίς κομματικά φίλτρα: Η άσκηση δίωξης να μην αποφασίζεται από τη Βουλή, αλλά από ένα Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο κληρωτών δικαστών.
-Περιορισμός Ασυλίας: Η βουλευτική ασυλία να καλύπτει μόνο τον πολιτικό λόγο και την ψήφο εντός της Βουλής, και τίποτα άλλο.
- Κατοχύρωση της κοινωνικής και οικονομικής ευημερίας.
Το Σύνταγμα πρέπει να είναι η “Ασπίδα” του βιοτικού επιπέδου των πολιτών:
-Ρήτρα αξιοπρεπούς διαβίωσης: Συνταγματική εγγύηση για πρόσβαση σε στέγη, ενέργεια και τροφή για κάθε πολίτη που βρίσκεται σε ανάγκη.
-Προστασία πρώτης κατοικίας: Ρητή απαγόρευση πλειστηριασμού της μοναδικής κατοικίας για συγκεκριμένα εισοδηματικά κριτήρια και ενδελεχή έρευνα των οικονομικών συνθηκών του διωκόμενου.
-Ψηφιακό δικαίωμα: Κατοχύρωση της ελεύθερης πρόσβασης στο διαδίκτυο ως βασικό κοινωνικό αγαθό (Μοντέλο Εσθονίας).
- Ενίσχυση της άμεσης Δημοκρατίας.
Ο πολίτης πρέπει να έχει λόγο και ανάμεσα στις εκλογές:
-Λαϊκή νομοθετική πρωτοβουλία: Δυνατότητα των πολιτών να προτείνουν νόμους απευθείας προς ψήφιση, με τη συγκέντρωση 100.000 υπογραφών.
-Δημοψηφίσματα ακύρωσης: Δικαίωμα των πολιτών να ζητούν δημοψήφισμα για την ακύρωση ψηφισμένων νόμων που θίγουν θεμελιώδη δικαιώματα (Ελβετικό Μοντέλο).
- Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη.
Για να λειτουργήσουν όλα τα παραπάνω, η Δικαιοσύνη πρέπει να αποκοπεί από τον κυβερνητικό εναγκαλισμό:
-Αυτοδιοίκητο των Δικαστηρίων: Η ηγεσία της Δικαιοσύνης να επιλέγεται από τους ίδιους τους δικαστές και όχι από το Υπουργικό Συμβούλιο.
-Ίδρυση Συνταγματικού Δικαστηρίου: Ειδικό σώμα που θα κρίνει τη συνταγματικότητα των νόμων πριν αυτοί τεθούν σε ισχύ.
Πιστεύω, πως η Κοινωνία μας έχει την ανάγκη αλλά και την δυνατότητα να αρχίσει να συμμετάσχει πιο ενεργά, απαγκιστρωμένη από την απόφαση των λίγων.
Δεν είμαι συνταγματολόγος, απλά κατέθεσα κάποιες απλές σκέψεις μου.
