![Death Lazer-Tesla](https://kifisiapress.info/wp-content/uploads/2018/10/Death-Lazer-Tesla-696x379.jpg)
Στις 22 Σεπτεμβρίου του 1940 η εφημερίδα «The New York Times» δημοσίευσε ένα άρθρο που αποκάλυπτε για πρώτη φορά τις ανησυχίες του κοινού για τον Νίκολα Τέσλα και του επιτεύγματος του «Death Ray».
Το κείμενο υπογραμμίζει τη ζωτική σημασία της ανακάλυψης που έχει ήδη γίνει. Ο τίτλος του άρθρου ήταν «ακτίνα θανάτου για τα αεροσκάφη».
Στη δεκαετία του 1930 ο Σέρβος ηλεκτρολόγος μηχανικός Νίκολα Τέσλα εφηύρε ένα ισχυρό όπλο με μια ακτίνα υψηλής ενέργειας, το οποίο ονόμασε Τήλε-δύναμη. Σύντομα ο τύπος το μετονόμασε σε «ακτίνα θανάτου».
Ο Τέσλα υποστήριξε ότι η Τήλε-δύναμη θα απαρχαιώσει τα συμβατικά όπλα μέσα σε ένα βράδυ και έτσι θα κάνει τον πόλεμο άσκοπο.
Σε συνέντευξη στους NYT, ο Τέσλα περιγράφει πώς μπορεί να προστατευτεί μια χώρα με έναν δακτύλιο πύργων, καθένας από τους οποίους θα φιλοξενούσε μια γεννήτρια Τήλε-δύναμης.
Κάθε εχθρός που θα πλησιάζει την ξηρά, τη θάλασσα ή τον αέρα θα εντοπίζεται αμέσως και κάθε πύργος θα «εκπέμπει συμπυκνωμένες δέσμες σωματιδίων μέσα από την ατμόσφαιρα, με τόσο τεράστια ενέργεια που θα μπορεί να καταρρίψει ένα στόλο με 10.000 εχθρικά αεροπλάνα σε απόσταση 400χμ από τα σύνορα του αμυνόμενου έθνους και θα ρίχνει στρατιές με εκατομμύρια ανθρώπους νεκρούς επιτόπου όπου και αν βρίσκονται».
Ο Τέσλα πρόσφερε την ακτίνα θανάτου στους Βρετανούς και ζήτησε 3.000.000 δολάρια, δίνοντας και την υπόσχεση πως θα κάνει τα βρετανικά νησιά άτρωτα.
Η βρετανική κυβέρνηση αρνήθηκε καθώς το ποσό ήταν εξωφρενικό και ο Τέσλα έκανε την πρόταση στην Κοινωνία των Εθνών, πάλι χωρίς επιτυχία. Κατάφερε να πάρει 25.000 δολάρια από τον Στάλιν, χωρίς όμως να παραδώσει ποτέ κάτι χρήσιμο στους Σοβιετικούς.
Τηλεκατευθυνόμενη ειρήνη
Η συσκευή του Τέσλα βασιζόταν σε μια γιγαντιαία ηλεκτροστατική γεννήτρια Βαν ντε Γκραφ σε συνδυασμό με μια ημιανοιχτή λυχνία κενού, που μαζί θα μπορούσαν να επιταχύνουν μια δέσμη από μικροσκοπικά σωματίδια βολφραμίου ή υδράργυρου με ταχύτητα περίπου 48 φορές την ταχύτητα του ήχου.
Με άλλα λόγια, η Τήλε-δύναμη ήταν ένα πολύ εξελιγμένο κανόνι.
Ο Τέσλα εκτιμούσε ότι οι ακτίνες θανάτου θα είχαν βεληνεκές 400χλμ, αλλά υποστήριζε ότι θα μπορούσαν να επιδράσουν και σε πολύ μεγαλύτερες αποστάσεις χωρίς απώλεια ισχύος ή ακρίβειας.
Το 1940 υπολόγισε ότι η κατασκευή κάθε σταθμού δεν θα κόστιζε περισσότερο από 2 εκατομμύρια δολάρια και η δημιουργία ενός προστατευτικού δακτυλίου γύρω από της ΗΠΑ θα μπορούσε να ολοκληρωθεί σε λίγο περισσότερο από τρεις μήνες.
Ωστόσο, η κατασκευή του όπλου εξαρτιόταν από την επίλυση μιας σειράς προβλημάτων που αποδείχτηκαν ανυπέρβλητα, ανάμεσά τους και η δημιουργία των απαραίτητων ηλεκτρικών φορτίων και η κατασκευή μιας λειτουργικής ημιανοιχτής λυχνίας κενού απ’ όπου θα έβγαινε η ακτίνα.
Σήμερα, εκ των υστέρων, οι επιστήμονες θεωρούν τους ισχυρισμούς του Τέσλα υπερβολικούς για την εποχή εκείνη, αλλά οι σύγχρονοι του Τέσλα τους αντιμετώπισαν σοβαρά λόγω των πολλών επιστημονικών επιτευγμάτων του στην ηλεκτρολογία και τη ραδιοφωνία.
Οι συνεισφορές του ήταν τόσο σημαντικές ώστε οι σύγχρονοί του βιογράφοι έγραψαν ότι ο Τέσλα ήταν «ο άνθρωπος που εφηύρε τον 20ο αιώνα» και «ο προστάτης άγιος της σύγχρονης ηλεκτρικής ενέργειας».
Όταν παρουσίασε την ασύρματη επικοινωνία (ραδιοπομπό) το 1891, χαιρετίστηκε ως ο μεγαλύτερος ηλεκτρολόγος- μηχανικός της Αμερικής.
Το Κογκρέσο διακήρυξε ότι ο εφευρέτης της τεχνολογίας της ραδιοφωνίας, ήταν ο Τέσλα και όχι ο Μαρκόνι.
Η εκκεντρική προσωπικότητα του Τέσλα όμως, σε συνδυασμό με τους ενίοτε, υπερβολικούς και παράξενους ισχυρισμούς του για μελλοντικές τεχνολογικές εξελίξεις, οδήγησαν στον εξοστρακισμό του από την επιστημονική κοινότητα. Πέθανε φτωχός και ανυπόληπτος σε ηλικία 86 ετών.
Το 1960 αναγνωρίστηκε η πολύ-επίπεδη συνεισφορά του στην επιστήμη του ηλεκτρισμού, όταν δόθηκε το όνομα Tesla στη μονάδα SI της πυκνότητας της μαγνητικής ροής.